Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

ενδοσκόπηση 6μήνου



Σε πείσμα ολων των ηλεκτρονικών "εντύπων" που θέλουν sony και καλά να ακούμε ολοι μας χιπ-χοπ/rnb/τραπ/κραπ/και ενα καρο αλλα ΙΝ πραγματάκια , εμείς (εγώ δλδ )αναρτούμε τις μουσικές που μας αρέσουν χωρίς κάποιο concept, για το πρώτο 6μηνο του 2018.
Και τραπ θα ακούσομε και χιπι χοπ αλλά επειδή το θέλουμε εμείς οχι επειδή θα μας τα κάνουν πλανήτες με τα καλύτερα δισκάκια του 6μήνου ολες οι καραμούζες του ιντερνετ. 
Κατα τα άλλα , μολις συνηδητοποίησα οτι εχω ακούσει πολλά, αλλά αυτά που μου την δίνουν αληθινά ειναι τραγικά πολύ λιγότερα.Αυτό βέβαια δεν ειναι προβλημα. Προβλημα ειναι οταν βάζεις πολύ αλατι στο γαμημένο το κοτόπουλο και δεν ξέρεις πως να το σώσεις , διότι δεν ειναι δα και σούπα που μπορείς να την αραιώσεις λίγο.Και βάνεις μουστάρδα και βάνεις γιαούρτι και στο τέλος σου λέει η γυναίκα “Αγάπη μου λύσσα το 'κανες δεν τρώγεται”. Και σκέφτεσαι.Αν ειχαμε σούπα θα σου ΄λεγα εγω. 
Κι ενώ σίγουρα νιώθω οτι ξεχνάω βασικά πράγματα , βλέπω οτι έχω μαζέψει σχεδόν 90 δίσκους που γούσταρα απο λίγο έως παρα πολύ. Να πω επίσης οτι εδώ μιλάμε για ενα guerrilla-ποστ που δεν δινουμε ενα πέος για ορθογραφία-σύνταξη-καλούς τρόπους-κριτική ματιά-τον γκοζμο ολο και λοιπές παπάρες που τρώνε χρόνο.Μια που γράφτηκε, μια που ανέβηκε. Εξώφυλλα των δίσκων αν ειστε μάγκουες/ουεσες φανταστείτε τα, γιατί το μπάτζετ δεν εφτανε να ανέβουν κι αυτά.
Α, επίσης πολλά απο αυτά πωλούνται στο υπερτατο,φανταστικότερο, www.bastardvinyl.com . Πίειτε ενα ξύδι λιγότερο το Σάββατο βράδυ, κάντε μια λιγότερη γραμμή εσείς οι φραγκάτοι και με τα ρέστα αγοράστε δισκάρες απο την μαγαζάρα. Η καρμιριά και η τσιπχιά ποτέ δεν βοήθησε κανέναν, εν αντιθέσει με την χαρά που θα πάρετε οταν θα ανοίγετε το πακέτο με τους δίσκους.

  1. Selofan -vitrioli: συνεπείς στον σκοπό τους παραδίδουν ακόμα εναν πολύ καλό δίσκο. Περισσότερο Πιασάρικο και φιλικό σε αυτιά.Σε εναν δικαιο κοσμο θα εκαναν καριέρα.
  2. Elephant9- Greatest Show on Earth: μπαντάρα,που ναι μεν δεν φτάνει τα παλιά αλλά ακόμα κι έτσι δίνει πολύ δυνατά δισκάκια.
  3. Ulvesang -The Hunt: σκοτεινό , βόρειο παγωμένο φολκ.μπορεί να επαναλαμβάνεται αλλά μεχρις ενα σημείο ειναι πολύ κουλ.
  4. Kamaal Williams -The Return: μια απο τα ίδια με διαφορετικό συντελεστή.ολα καλά κι ολα ωραία.
  5. Xylouris -White Mother: το χιτάκι only love το εχω λιώσει. Τον δισκο ολοκληρο λιγότερο.αλλά το πάνε καλά και γουστάρουμε.θέλω τον επόμενο να ειναι γεμάτος χιτάκια και να γίνεται μπατιρντί κάθε φορά που θα ακούγεται.
  6. Carpenter Brut -Leather Teeth : Σε καμία περίπτωση δεν ειναι σαν τα παλιά.έχει πάθει κι αυτός POP.αλλά ακόμα κι έτσι , ακόμα και με τις celebrity φωνές που μάζεψε, ακόμα κι έτσι ακούγεται μια χαρά.
  7. Tal National -Tantabara: ε ειναι δισκάρα τι να λέμε τώρα. Χαοτική μετά απο λίγο και μπορεί να κουράζει αλλά αξίζει πολλά.
  8. Boss Keloid- Melted on the Inch: σαν να ακούς mastodon με clutch.κι ενώ επαναλαμβάνονται έχουν μια καλή ροή και κάποια τραγουδάκια πολύ μόρτικα. Εξωφυλλάρα και μια χαρά μουσικούλα.
  9. Bambara-Shadow on Everything : θα μπορούσε να ήταν πολύ καλό αλλά εχω την εντύπωση οτι κάτι το κρατάει πίσω.δινει παρόλα αυτά ωραία ατμόσφαιρα και ειναι definitely a grower.
  10. Preoccupations -New Material: ενώ γενικά δεν με τρελένουν σε αυτόν τον δίσκο μια χαρά ακούγονται.πιασάρικοι και ουσιαστικοί μια χαρά ευχάριστοι.
  11. Hailu Mergia -Lala Belu: Ομορφος δίσκος με μια πολύ ζεστή παραγωγή.τον ακούς άνετα 4-5 φορές κάθε φορά που θα τονε βγαλεις απο την δισκοθηκη.
  12. Portal-ION: prog-death.μου θυμίζει παλιά ακούσματα. Δεν με τρελένει αλλά εχουν πάρει φόρα και επηρρεάζομαι απο τον ιντερνετικό περίγυρο. Οχι κακό ιδιαίτερα οταν μιλάμε για μέτσαλ που έχει πέσει πάρα πολυ.
  13. Gnaw Their Tongues -Genocidal Majesty: ΜΠΡΡΡ .τι διαολια ειναι δαύτα. Τι και γαμώ τους δίσκους ειναι αυτός?Τυπική κυκλοφορία Gnaw...που φοβάσε να πατήσεις το play.Και μπορεί να το ακούσεις συνολικά 5 φορές στην ζωή σου αλλά αυτό το γαμήδι ειναι πολύ δυνατό!
  14. Storm{O}- Ere: screamo-post-hardcore απο Ιταλους. Συνήθως ολα αυτά μαζί ειναι κακά σημάδια αλλά εδώ τα γειτόνια μια χαρά την κάνουν.Καλή κυκλοφορία μεταλ.
  15. GoGo Penguin- A Humdrum Star: είναι μεγάλη μπάντα και το αποδικνύει αλλη μια φορά δισκογραφικά.Δεν σε χτυπάει κατευθείαν, θέλει μια προσπάθεια αλλα οταν το κανει σε αφήνει ξερό.
  16. Park jiha – communion : μεγάλη δισκάρα πάει για λίστα με τα μπούνια.
  17. 47soul -balfron promise: Τι μπαντάρα ειναι δαύτη!!Μουσική για κλαμπ για αυτούς που δεν πάν στα κλαμπ.Το βάνεις και γίνεται χαμός απο κάτω!!Εχει μέσα 2-3 τραγουδάρες για τρελό χορό.
  18. Panopticon - The Scars of Man on the Once Nameless Wilderness (I and II):καλο δισκάκι απο τον σαλέμενο Αμερικανό.Τι διαολο τους ταίζουν εκεί πέρα ρε..και βγαζουν τέτοιους δίσκους?
  19. Oneohtrix Point Never -Age Of: μαρέσει.ακομα και αν το πηγαίνει φουλ εμπορικά, ακόμα κι έτσι το κάνει με τον δικό του τρόπο και τα γαμάει όλα.
  20. Rauelsson -Mirall : αλλη μια πανέμορφη sonic pieces κυκλοφορία
  21. Gnod Chapel Perilous : ΓΝΟΔ ειναι αγάπη.
  22. Jute Gyte -Penetralia : 230 !!!! λεπτά μαυρης αρρωστημένης ambient μουσικής
  23. Messa- Feast for Water : απίθανος δίσκος. Prog doom φιλικό για όλα τα αυτιά.πολύ ομορφος συνδυασμός μαυρίλας και prog.Πάει δυνατά και αυτό.
  24. Lonker -See One Eye Sees Red: καλο καλό.λιγο ποστ, λίγο ψυχεδέλεια και το αγόρι μου.
  25. Hide- Castration Anxiety : καλός δίσκος. Βρωμνιάρης, μαύρος και weirdo.
  26. Splashgirl Sixth Sense : μπαντάρα.μπορεί να χάνει σε σημεία αλλά μεγάλη μπάντα και ωραίος δίσκος
  27. Soho Rezanejad -Six Archetypes : κοιτα να δεις που αυτο το ποπ darkwave δισκάκι ειναι ωραιότατο.
  28. Pendant - Make Me Know You Sweet:o Huerco S κάνει αμβιεντ ξανά απλά με άλλο ονομα. Πολύ καλό.
  29. Amen dunes -freedom : καλό δισκάκι που οσο το αφήνεις να παιζει αυτό τρυπώνει ολο και περισσότερο μέσα σου.
  30. Ben Vince - Assimilation : φαινόταν πολλά υποσχόμενο αλλά τελικά δεν ήταν.
  31. Zeal & Ardor – stranger fruit : κοίτα να δεις που αυτή η μίξη μαύρης μουσικής με black metal -ολα σε πολλά εισαγωγικά- φτουράει παραπάνω απο ενα δίσκο.κάτι μου λέει με λίγες ακροασεις οτι εχουμεν να κάνομεν με δισκάρα
  32. Ivar Bjornson & Einar Selvik – Hugsja : βικινκ/νορβηγική φολκ.δεν ειναι σαν το προηγούμενο αλλά αν γουστάρεις αλογα, σπαθιά , παγωμένα πράματα τους enslaved και τους wardruna τότε γαμάει.
  33. THOU - The House Primordial/Inconsolable :οι μόρτηδες κυκλοφοράνε νέα μουσική λες και ειμαστε στο 1972.2 Eps και κανονικό δίσκο τον Αυγουστο. Τυπική σκατίλα απο τα βάθη της κολάσεως.Περιμένω δίσκο για καλύτερη εικόνα.
  34. Ghost - Prequelle : ποπ ροκ για ολους.αν εισαι τύφλα και οδηγάει κάποιος απο την παρέα και το βάλει,θα περάσεις καλα.κατα τα αλλα λιγο μπορινκ, προβλεπόμενο και χωρις ουσία όταν οδηγάς εσύ ξεμέθυστος.
  35. Klein - cc : πειραματίλα, αυνανισμός, φούσκες , περδικες. Οτι κάτι γινεται τώρα? Μια φορά το ακουσα και δεν με κοβω να το ξαναβάζω.KLAIN
  36. Wooden Shjips - V. : ε μωρε τα γνωστά.λιγο βαρεθηκα ε.λιγο τα ακουσα κιολας.ολα σε λιγο.
  37. Split Cranium – Iam the devil and iam ok: έπρεπε να ειναι πολύ καλύτερο.η προηγούμενη τους δισκάρα ακούει αυτό και γελάει.τι να τους κάνουμε που τους αγαπάμε ντα.αλλα δεν τσουλάει το γαμήδι.βαρεθήκαμε.
  38. Baptists – beacon of faith : προβλεπομενο.δεν με χαλάει αλλα δεν κάνει και τπτ για να με φτιαχνει κιολας.απλά τσουλάει.χεβυ μέτσαλ ολιγον τι παρωχημένο.
  39. Witch Mountain - Witch Mountain : νοτ μπαντ.θα το ξανακούσω καλύτερα για να μου αρέσει ενδεχομένως λιγότερο.Αλλά ετσι ειναι η ζωή.δίνεις πάντα παραπάνω απο αυτό που ενδεχομένως θα πάρεις.
  40. GAS – Rausch: ειναι ωραίος ο καργιολας.και ας κάνει το ιδιο πράμα. Λιγο βιαστικό μου φαίνεται σε σχέση με το περσινο έπος.λιγο οτι εμεινε στο σκληρό δισκο αλλά ακομα κι ετσι αν σε βρει σε κατάλληλη φάση κάνει την δουλειά του
  41. Bombino – Deran : αγαπες.δισκο με δισκο χανουν την ενέργεια των πρώτων και γινονται λιγο αντιγραφείς των εαυτών τους αλλα ιτ’ς οκ, ακομα και ετσι μια χαρά περνάω στο αμάξι μαζί τους.
  42. Gurrumul - Djarimirri; Child of the Rainbow : Πολύ περίεργο πράμα. Ειχα ακούσει και τον προηγούμενο που ήταν πάλι ιδιαίτερος. Θέλει το χρόνο του και θα δούμε. Αλλά πολύ περίεργο πράμα.
  43. Skee Mask - Compro : παγωμένο υποχθόνιο τέκνο για τον παράλληλο εαυτό μου που ζει στο βερολίνο και κρυώνουν τα χέρια του οταν πάει με το ποδήλατο στην δουλεια.
  44. Jon Hopkins - Singularity : ε νταξ.εχει μέσα στιγμές τεράστιες και γενικότερα ειναι μεγάλος δίσκος που θα μείνει για φέτο ς ς ς. Πιστευω παρόλα αυτά οτι αυτό ειναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει και ο τυπάς μπορεί να δώσει πολυ δυνατό πολύ πράμα ακόμα.
  45. Black Moth Super Rainbow - Panic Blooms: τον ιδιο δισκο καθε γαμημένη φορά. Και αν δεν ειχα ξανακούσει θα ελεγα τι ωραιο. Τωρα απλά λέω ωραίο χωρίς το “τι” .
  46. Aïsha Devi - DNA Feelings:πειραματικό αμβιεντ που μετά απο λίγο εχεις ξεχάσει τι εχεις βάλει. Κάποιες καλές στιγμές αλλά γενικότερα δεν με πιάνει κιολας.
  47. Idris Ackamoor & the Pyramids - An Angel Fell:Δισκάρα. Μεγάλο αλάνι που δυστυχώς δεν τον εχουν πάρει χαμπάρι πολύ.ΤΟΝΕ ψαχνω σε βινύλιο και δεν ΤΟΝΕ βρίσκω.ΚΑΙ νευριάζω. Θα διορθωθεί πάραυτα αυτό.
  48. YOB - Our Raw Heart : Δ-Ι-Σ-Κ-Α-Ρ-Α .γιατι γαμεί -άει.
  49. Iceage - Beyondless : βλεπω παντού ιαχές θριάμβου για τουτο εδω.το βάζω επηρρεασμένος, στο 2ο τραγούδι έπιασα τον εαυτο μου να μετράει τις κολώνες της ΔΕΗ (οδηγούσα βλέπετε)σαν μια πιο ενδιαφέρουσα παράλληλη ασχολία.Μετά το ξανάβαλα και πάλι δεν κατάφερα να προσέξω ουτε μια γαμημενη νοτα. Ρε λες να το βαριέμαι θανατηφόρα?Τεσπά.ισως το ξανακούσω και πειστώ. Γιατι δεν μπορεί να το λένε ολοι καλό και εμένα να μη μου κάνει κουκου.μπορει βέβαια αλλά νταξ..
  50. Pinkshinyultrablast - Miserable Miracles: το ακουσα?ή νομιζω πως το άκουσα?βαρέθηκα να το ακούσω καν?χμ..δύσκολα τα πράγματα εδώ.εε μαλλον σαν το προηγούμενο θα ειναι.3 σκαλιά χειρότερο.
  51. Thy Catafalque -Geometria: πειραματικό black-ίζον μετσαλ.Εμένα μου αρέσει. Μου θυμίζει παλιά ακούσματα και μια ved buens ende-ική τρέλα που έχει εκλειψει απο τα νέα τα παιδιά. Για πάμε λιγο..
  52. Ihsahn -Amr : Μαρεσει ετσι οπως εχει εξελιχθεί ο ισαν. Μπορεί τούτος να μην ειναι τόσο καλός , ισως να με χαλάει η πλαστική-μετσαλ-παραγωγή αλλά εχει μεσα κατι καλά κομματακια να γουστάρουμε.
  53. Pharaoh Overlord -zero:στρωτό , μεταλλικό , kraut-ροκ-ικό.Αλλος ενας δίσκος των Pharaoh που ναι μεν δε σε χαλάει αλλά δεν σε φτιάχνει κιολα.ς.
  54. Father Murphy - Rising. A Requiem for Father Murphy:στην κοσμάρα τους.μαρεσουν.δεν δινουν ενα πέος για την φάση και απλά κανουν αυτό που γουστάρουν.
  55. The Body - I Have Fought Against It But I Can’t Any Longer : Ειναι οι κουφάλες πολύ γαμάτοι. Ισως εδώ να έπεσαν λίγο σε απόδοση αλλά ακόμα κι έτσι θερίζουν.Θα ειναι και αυτοί κάπου μέσα στην λίστα.Επίσης ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ LINGUA IGNOTA Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
  56. Grouper - Grid of Points : ρε κορίτσάρα μου εγώ μαζί σου. Μαυρίλα φουλ , πάμε μεσα. Αλλά δώσε και εσύ κάτι παραπάνω..τι μας πέταξες 25 λεπτάκια μουσικής μονο έπειτα απο τόσο καιρό. Μην βαριέσαι. Κάνε δουλίτσα και εμείς θα σε υποστηρίξουμε όσο και σκατοψυχιά θες να βγάλεις.
  57. Sleep - The Sciences :εσκασε απο το πουθενά την ημέρα που συμπιπτει ημερολογιακά με τον αριθμό του χασίς και όλα τα φανμποις και γκερλς τα έκαναν επάνω τους.εγώ ψιλοχέστηκα να σου πω την αλήθεια αλλά επ’ουδενί δεν με χάλασε το δισκάκι.αντιθέτως μια χαρά εξυπηρετεί το σκοπό του.
  58. wiegedood -De Doden Hebben Het Goed III: πολύ σωστή καφρίλα.Δεν απέχει πολύ απο το ΙΙ αλλά Αυτό είναι το σκισμένο μέταλ που θέλομε.Απίθανος.
  59. Kamelot - The Shadow Theory:εγώ τώρα κατάλαβα οτι ο Roy Khan εχει φυγει απο τους κάμελοτ. Επίσης έχω μάθει ΤΙΣ ΝΕΑΡΕΣ που θέλουν τους Conception να επανασχηματίζονται.Κατα τα αλλα επειδή το 2003 άκουγα κάμελοτ μπορώ να πω με περίσια σιγουριά οτι το δισκάκι ειναι μια χαρά ευχάριστο ποπ ποαουερ μέταλ και οτι ολα καλα.
  60. C. Diab - Exit Rumination:πολύ ενδιαφέρον drone/ambient
  61. Mary Halvorson - Code Girl :πολύ πληροφορία αδερφάκι μου.90 λεπτά δύσκολης μουσικής που μέχρι να τελειώσει το ένα έχεις ξεχάσει το άλλο. Ομορφος δίσκος παρόλα αυτά που πρέπει να σου βγει η πίστη για να τονε κατανοήσεις πλήρως.
  62. Sons of Kemet - Your Queen Is a Reptile : Αλλη δισκάρα εδώ. Και φαντάσου να τους έβλεπες λαιβ ε?.Πολύ σωστός δίσκος που εχει και τα απτεμπο του αλλά και τα ωραία του τα περίεργα.
  63. Primordial - Exile Amongst The Ruins:Παντα τους γούσταρα. Τους είχα αφήσει κάποια χρόνια αλλά φέτος ξανάκουσα και ξαναγούσταρα. Συνεπείς στην μουσική που κάνουν χωρίς εκπλήξεις αλλά επειδή ειχα καιρό να τους ακούσω πολύ τονε γούσταρα τον δίσκο.πολύ καλώς.
  64. GosT - Possessor :ισοπέσωση.φουτουριστικό μέταλ.και γαμώ τις φάσεις. Φέρτε καργιολια,φέρτε ηχεία να κάνω dj set να παίζω τέτχοια να μου πετάτε κουτάκια μπύρας.μουσική για να κάνεις πάρτι με.
  65. Mark Pritchard - Four Worlds : sci-fi electronica. Not bad. Θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο καθώς την αισθητική την έχει αλλά δεν έχει τα κομμάτια.
  66. Yamantaka Sonic Titan – Dirt: Ωραίοι οι Yamantaka.κοσμάρα και αυτοί και πολύ τους πάω. Ιδαίτερο άκουσμα απο το Ontario.
  67. Matt Piet & His Disorganization - Rummage Out: freeeee jazz .αν εισαι της φάσης τσάκα το.
  68. Young Fathers - Cocoa Sugar: τους αγαπώ. Αλλα νταξ..αυτή η πίεση να γίνουν πιο ποπ δεν με τρέλανε. Ενώ ακόμα και πριν που ηταν πιο αλητήριοι εβγαζαν μια χαρά ποπ διαμάντια.δεν με χαλάει κιολα ς ς ς ς ς
  69. Sandra Nankoma - Ye'nze :μαυρο ποπ , rnb λεω εγω τώρα. Φάση εχει. επ’ουδενί δεν θα το αγόραζα αλλά αν έπαιζα σε παραλιακό κλαμπ με τύπους με μαγιό μέχρι το γόνατο τότε θα το είχα πρώτο πρώτο στην λίστα.
  70. Rafael Anton Irisarri - Midnight Colours /Simisiri: Τον αγαπάμε και το ξέρει. ΔΕΝ καταλαβαίνω γιατι να βγάλει μονο κασέτες που δεν μας αρεσει το φορμά. Ε σαν το περσινό δεν ειναι.λιγο μια απο τα ιδια και βιαστικά αλλά ακομα και ετσι τον αγαπάμε.
  71. Between the Buried and Me - Automata 1: μεγάλη μπάντα.το παρακάνουν πάντα ,αλλωστε η υπερβολή ειναι βασικό στοιχείο της μουσικής τους αλλά τους ακούω ευχάριστα και σε σημεία καραγουστάρω κιολας.
  72. Mamuthones - Fear On the Corner: ε ενταξει μωρε.εχει μπλέξει η ροκετ ρικορντινκς με αυτον τον ήχο και πρέπει λιγο να ξεμαγκώσει και να αρχίσει να ξαναδίνει δισκάρες οπως έκανε.
  73. Hieroglyphic Being - The Red Notes :πιασάρικο , uptempo και κλαμπάτο. Διόλου κακό αλλά οταν κάνει τα ψαγμένα του τονε προτιμάμε.
  74. Sunwatchers - II : στην κοσμάρα τους. Δεν ειναι κακοί αλλά ακόμα πρέπει να μάθουν να γράφουν καλύτερα τραγούδια .Πι και το μάθουν αυτό τότε θα τα γαμήσουν ολα.
  75. Harakiri for the Sky - Arson : κοιτα ναδεις που αυτό το απλό μεταλλικό κατασκεύασμα με έπιασε απο την αρχή και μου άρεσε. Κάτι σαν post/hardcore/metal που εχουμε ξανακούσει χιλιάδες φορές αλλά εμένα με άρεσε ακόμα και εν έτει 2018.προβλημα?
  76. Anenon - Tongue :στα χνάρια του πρηγούμενου ίσως και για αυτό να χάνει λίγο.ομορφο άκουσμα παρόλα αυτά για συγκεκριμένες στιγμές.
  77. Efrim Manuel Menuck - Pissing Stars:δεν του εχω επιμείνει οποτε μπορώ να αλλάξω αποψη οποτε θέλω αλλα προς το παρόν δεν τονε πιάνω τον δισκο.μπορεί να αλλάξει αυτό.μπορεί και οχι.
  78. Dedekind Cut – Tahoe: you know what to expect here. Ισως κράτα και μικρότερο καλάθι.
  79. Susanna - Go Dig My Grave : ελα μωρή σουσάνα.ξέρουμε οτι μπορείς να βγάλεις πολύ καλύτερα πράματα απο αυτό. Απλά μέχρι να ερθει το επόμενο το ακούμε ευχάριστα.
  80. Anna von Hausswolff - Dead Magic: Δισκάρα απο την κοριτσάρα μας. Οσο μπόι της λείπει αλλο τόσο τσαγανό μουσικό έχει. Και ενω στην αρχή δεν με τρέλανε , έπειτα απο βαθιά εντρύφηση και επιμονή καταλαβα οτι ειναι μια τεράστια γαμημένη δισκάρα που δεν εχει σταματήσει να γυρίζει στο πικ-απ.
  81. Khruangbin - Con Todo el Mundo:μεταξύ μας τώρα.πολύ μέτριοι και πολύ κακό για το σχεδόν τπτ. Εχουν 1-2 τραγουδάκια απλά το σιγοντάρουμε γιατι πουλάει αντίτυπα.μπουχοχοχο
  82. Cucina Povera – Hilja:low-fi πειραματισμός απο αυτά τα ψαγμένα που δεν τα ξέρει ουτε η μανούλα της.καθόλου κακό πάντως και vocally oriented που του δίνει ακόμα κάποια έξτρα ποιντς.
  83. Fire! - The Hands: ακόμα και στον αυτοματο πιλότο βγάζουν δισκάρες.σαν να ακούς black sabbath να προσπαθούν να παίξουν τζαζ. Η μόνη διαφορά ειναι οτι οι φαιερ ξέρουν να πάιζουν και τζαζ αλλά και black sabbath.δισκάρα.
  84. Nils Frahm - All Melody: ωχ αγιε αντώνη μου τι γαμιολης δίσκος ειναι αυτος? Γιατι αυτός ο κουφάλας ειναι τόσο ταλαντούχος?Τεράστια δισκάρα που πάει γαμητί για λίστες και ανασκοπήσεις.
  85. The Thing with Five Eyes – Noirabesque:εσκασε νωρίς απο τον βετεράνο πλέον τους έιδους Kobhen.Καλό δισκάκι , λίγο άγουρο αλλα καλό.
  86. Dr. Lonnie Smith - All in My Mind : παλιουρας, μαθουσάλας δλδ ...που ξέρει να κάνει μουσική σωστή.solid κυκλοφορία που απλά τσουλάει ευχάριστα.
  87. Chickn - wowsers : καλύτερο απο το πρώτο. θυμίζει πολλά prog 70s ίσως και για αυτό μας αρέσει. το πάνε καλά , θα πάνε ψηλά αν το κρατήσουν το μαγαζί.
  88. FACS - negative houses : δισκάρα. μου θυμίζει τους My disco. Δεν γίνεται να εχεις λιώσει disappears και να μην σου αρέσει αυτός.



Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

1. AmenRa


1. AmenRa - Mass VI

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Πάει και το 2017. Και για κάποιο λόγο δεν μπορώ να θυμηθώ και πάρα πολλά. Αλλη μία χρονιά στο περίμενε, στο "έλα λιγο πίσω, σε παιρνει". Και μας έγινε συνήθειο αυτή η αναμονή, το ειρωνικό μειδίαμα που σαν άκαμπτη μάσκα το χρησιμοποιούμε για να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα, οι σπασμωδικές κινήσεις που κάνουμε αντί για πραγματικές πράξεις. Το 2017 ήταν αλλη μία παρόμοια χρονιά με τις προηγούμενες, ασχέτως αν κλείνει με θετικό πρόσημο έστω και για + 1,29% . Δεν θα κάτσω να γράψω για ολα εκείνα που μου έρχονται στο κεφάλι οταν κάνω ένα μικρό rewind, θα τα κρατήσω για την πάρτη μου. Θα κλεισω, στέλνοντας ένα γενναιόδωρο "ΤΡΑΒΑΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ" σε όλους τους κρετίνους του 2017 και σε όλα εκείνα τα γαμημένα του 2017. Καλά να είμαστε..και θα τα ξαναπούμε του χρόνου.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 
8. Circle - Terminal 
7. Richard Dawson - Peasant 
6. ΩRay - Omega Ray 
5. Idles - Brutalism 
4. The Boy - Έτοιμοι Δυο 
3.Blanck Mass - World Eater
2.Shackleton & Vengeance Tenfold - Sferic Ghost Transmits

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

2. Shackleton


2.Shackleton & Vengeance Tenfold - Sferic Ghost Transmits

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη :  Ωραίος ο Shackleton. Η ιδέα του να κάνει ένα συνεργατικό δίσκο με τον μέχρι πρότινος άγνωστο σε μένα V.Tenfold ήταν ίσως οτι καλύτερο έχει κάνει τα τελευταία χρόνια. Σαν οι απαγγελίες του Tenfold να έδωσαν άλλον αέρα στα tribal επαναλαμβανόμενα μοτίβα του και ο ένας να έβγαλε τον άλλο ακόμα καλύτερα σε αυτόν το δίσκο. Ακούγεται σαν μια δυστοπική πένθιμη λιτανεία του άμεσου μέλλοντος. Σαν ένα αριστούργημα του τώρα που ζούμε. Περισσότερα τα λέει ο λεβέντης εδώ   και έχει απόλυτο δίκαιο.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 
8. Circle - Terminal 
7. Richard Dawson - Peasant 
6. ΩRay - Omega Ray 
5. Idles - Brutalism
4. The Boy - Έτοιμοι Δυο
3.Blanck Mass - World Eater

3. Blanck Mass


3.Blanck Mass - World Eater 

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Πολύ τονε γουστάρω δισκογραφικά τον λεβέντη. Οτι έχει κυκλοφορήσει πολύ το γουστάρω. Αυτό έσκασε εκεί στην αρχή της χρονιάς και τα ισοπέδωσε όλα. Τον άκουγα συνεχόμενα για 2 μήνες , τον άκουγα δυνατά ώπου μπορούσα και με συντρόφεψε σε ένα κάρο μοναχικές ακροάσεις πίσω απο το τιμόνι. Ετσι πρέπει να ακούγεται η γαμημένη ηλεκτρονική μουσική. Αγριεμένη και πιασάρική. Απλά απίθανος. 

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years
9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 
8. Circle - Terminal 
7. Richard Dawson - Peasant 
6. ΩRay - Omega Ray 
5. Idles - Brutalism 
4. The Boy - Έτοιμοι Δυο

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

4. The Boy


4. The Boy - Έτοιμοι Δυο

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Κοίτα να δεις τώρα τι έχει γίνει. Για κάποιο ψυχεδελικό λόγο δεν ειχα ασχοληθεί ποτέ πάρα πολύ με το Μπόι. Ήξερα ακριβώς περι τίνος επρόκειτο αλλά δεν του είχα δώσει και πάρα πολύ σημασία. Πόσο Ββββλάκας ήμουν ή μουν ή μουν η. Ακουσα το Ετοιμοι Δύο πρώτα και μετά άκουσα το έτοιμοι ενα. Το ετοιμοι ένα ειναι καλό αλλά μέχρις εκεί. Το ετοιμοι δυο ειναι ένας γαμημένος καλός δίσκος στα χνάρια μεν του ετοιμοι ενα αλλά με πολύ καλύτερα τραγούδια. Η ζωή δεν παεύει να μας εκπλήσσει φίλοι μου και εκεί που πριν χρόνια πέρναγε αλλα δεν ακούμπαγε τώρα περνάει και μας γαμάει το ταμτιριριμ.και καλά κάνει δλδ γιατι έτσι πρέπει για ένα δίσκο σαν και αυτόν. Στιχουργικά Δυνατός, μουσικά πολύ του πάει οι περισσότερο ολοκληρωμένες συνθέσεις με υποψία μπάντας. Το μυαλό του Μποι γυρνάει σε άλλες στροφές και τονε θαυμάζουμε για αυτό.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 
8. Circle - Terminal 
7. Richard Dawson - Peasant 
6. ΩRay - Omega Ray
5. Idles - Brutalism

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

5. Idles


5. Idles - Brutalism

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Αυτό ειναι ένα αυθεντικό αγγλούρικο αυθάδες αριστούργημα. Έτσι ακριβώς πρέπει να ακούγεται η Punk/Rock του σήμερα. Επιθετική, καυστική, θρασεία , άμυαλη όσο χρειάζεται, απλή, πνιγμένη στις ναρκωτικές αναθυμιάσεις και στιχουργικά εύστοχη. Απο που να τον πιάσεις και να μην σου αρέσει, απο τα απίστευτα βίντεο που βγάζουν στο youtube, απο το πόσο to the point στιχουργικά ειναι, απο την αγνή ηχητική επίθεση; Τούτος ο δίσκος ειναι δυνατός, αντιπροσωπευτικός για τα χρόνια που ζούμε και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω ειναι και γαμημένα κολλητικός με μελωδίες και τραγουδάκια που κολλάνε σαν το σκατό σε τρακτερωτό παπούτσι διάολε!! Τα λέει καλύτερα ο φίλτατος εδώ και έχει απόλυτο δίκαιο.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 
8. Circle - Terminal
7. Richard Dawson - Peasant
6. ΩRay - Omega Ray

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

6. ΩRay






6. ΩRay - Omega Ray


Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Ο Καρανικόλας μπορεί να μοιάζει σαν την θεία μου την ρούλα, που πάει και κάνει σολάριουμ δεκέμβρη μήνα, μπορεί επίσης να φοράει γυαλιά ηλίου αφότου έχει νυχτώσει. Μπορεί να φοράει και ξεκούμπτωτο πουκάμισο όταν εσύ έχεις δαγκώσει το πέος σου απο το κρύο και είσαι με το triclimate North Face σου. Μπορεί να κάνει οτι θελει, γιατι ειναι ένας γαμημένος ροκ σταρ. Και μπορεί εμένα προσωπικά να μην μου αρέσουν όλα τα παραπάνω, ειδικά το ροκσταριλίκι που το σιχαίνομαι και ακόμα πιο ειδικά το γαμιόλικο το σολάριουμ αλλά πχοιος ειμαι εγώ που θα εκφέρω γνώμη για όλα τα παραπάνω- φαιδρά- ομολογουμένος χαρακτηριστικά. Που ξέρεις, όλα αυτά μπορεί να ειναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων, μια πορδή στον άνεμο, ένα συννεφάκι που κρύβει την θέα. Σημασία έχει, η μουσική, αγαπητέ.  Και οσον αφορά την μουσική ο Λεβέντης ειναι κάτι παραπάνω απο legendary στην μικρή μας χώρα. Αλλά και πάλι για εμένα δεν μου λέει τίποτα αυτό. Δεν πα να νε και ο αγιος Αντώνης σε μετενερσάρκωση αν δεν μου τα λέει η μουσική που κάνει , χέστηκα. Εδώ λένε την Φαραντούρη φωνάρα να πούμε , επειδή έτυχε να ειναι το σωστό άτομο την σωστή στιγμή τι σημαίνει δλδ οτι πρέπει να το ασπαστούμε; Ε οχι αγαπητοί, αυτιά έχομεν, μάτια έχομεν, άποψη έχομεν και δικά μας ειναι οτι θέλομε τα κάνομε. Τι έλεγα? Α..για τον Λεβέντη..Ναι , ο αγαπητός έχει αποδείξει οτι αυτός με την αρωγή και των άλλων σαφώς, έκανε μουσική ιστορία στο Ελλάντα-Γκρίς. Και αυτό που ειναι ακόμα καλύτερο ειναι οτι ακόμα και σήμερα (αναφέρομαι στους "Τελευταία Οδήγηση") τον/τους βλέπεις λαιβ και με τα σαγόνια κατω φωνάζεις στο διπλανό σου "ΡΕ ΑΡΧΙΔΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΓΑΜΑΝΕ".  Συνήθως βέβαια ο τύπος που απευθύνεσαι δεν έχει να ανταπαντήσει κάτι σε αυτή σου την δήλωση. Με λίγα λόγια ο Λεβέντης ο ηλιοκαμένος έχει κάθε δικαίωμα να ξεκουμπωνει το πουκάμισο όταν χιονίζει και να κάνει και ντεκαπάζ αμα λάχει οποτε θέλει αυτός. Δικά του ειναι οτι θέλει τα κάνει.
Η φάση ομως που έβγαλε νέο δίσκο με νέα μπάντα και ΤΑ ΓΑΜΗΣΕ ΟΛΑ ερχεται απλά να συνηγορίσει στο οτι δικαίως ειναι αυτός που ειναι. Το ΩRAY ειναι κάτι παραπάνω απο απλά ένας καλός δίσκος. Κιθαριστική fuzz-αριστή ψυχεδέλεια με ελληνικό στίχο, attitude και τόλμη. Αυτός ειναι ένας γαμημένα καλός δίσκος και όποιος λέει το αντίθετο να του αρπάξει το μαλλί στο ντεκαπάζ και να του βγεί πορτοκαλί! ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΟ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΑΔΙΚΟ-ΕΡΩΤΑ-ΛΑΤΡΕΙΑ  και παίξτο μούρη στους φίλους σου όταν κατεβαίνετε στην αλάνα να παίξετε πασούλες. Είναι Ωray re


“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
  9.Mario Batkovic - Mario Batkovic
  8. Circle - Terminal
  7. Richard Dawson  - Peasant

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

7. Richard Dawson


7. Richard Dawson - Peasant 


Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Τι διάολο έχουν πάθει όλοι και το γυρνάνε σε πιο ΠΟΠ φάση, γαμωτο!? Ενα κάρο μπάντες εκεί έξω, βγάζουν δισκάρες και τσουπ ξαφνικά το νέο τους δισκακι ειναι πολύ πιο ποπ. Για αυτό και δεν μου άρεσε στην αρχή. Οχι οτι εχω κάτι με το ποπ αλλά άλλο περίμενα να ακούσω απο τον μπεκρή Dawson (αλλο ένα nothing important δλδ ήθελα να ακουσω)και αλλο άκουσα. Ευτυχώς επέμεινα και μπορεί να συνεχίζω να προτιμάω φάση Nothing Important αλλά και το Peasant ειναι ένα γαμημένα καλό δισκάκι. Ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη που πολύ θα ήθελα να τονε πετύχω σε μια pub λαιβ να γίνει χαμός.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years 
  9.Mario Batkovic - Mario Batkovic
  8. Circle - Terminal

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

8. Circle


8. Circle - Terminal 

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Το λοιπόν, με τους Circle ασχολήθηκα αν θυμάμαι καλά εκεί κοντά στο 2003. Ναι, δεκατέσσερα γαμημένα χρόνια πίσω!! Στην αρχή ασχολήθηκα τυχαία γιατί κάπως υπέπεσαν στην τότε μουσική μου αναζήτηση-σκάψιμο και σχεδόν ακαριαία τους λάτρεψα. Τους λάτρεψα ομως ε. Και μπήκα σε μια διαδικασία να προσπαθήσω να αγοράσω τους δίσκους τους. Τους γαμημένα άπειρους δίσκους τους. Στην Ελλάδα του 2004 μιλάμε έτσε. Που δεν έβρισκες τπτ πέρα απο τις γνωστές παπάρες και οταν το έβρισκες έδινες για ένα CD τέτοιου είδους 25 ευρώ. Θα μου πείς, για αυτό πήγαν όλα και όλοι στο διάολο, για αυτό και θα ξαναπάνε όλα στο διάολο τώρα και με τα βινύλια που τα πουλάνε 50 ευρώ οι προμηθευτές στους ταλαίπωρους δισκοπώλες. Τότε η διαφορά ήταν οτι οι ξεκωλιάρηδες ήταν πράγματι οι δισκοπώλες που έβγαζαν το κώλο τους, ενώ τώρα οι προμηθευτές που έχουν μυρίσει φρέσκο αίμα και δαγκώνουν.
Τέλοςπάντων, ξέφυγα.
Ευτυχώς για την ψυχική μου υγεία, την τσέπη μου και την δισκοθήκη μου την εξαετία του 2002-2008 το ebay πήρε φωτιά. Οι ταχυδρόμοι αν δεν περνούσαν μια μέρα απο την πόρτα μου με ρωτούσαν την επομένη τι συνέβει. Ebay την εποχή της πρώιμης ψηφιακής επέλασης που οι Αμερικλάνοι πέταγαν τα CD για 5 ψωροδολλάρια για να αγκαλιάσουν τα terabytes μουσικής που μπορούσαν να κατεβάσουν. Μιλάμε για παράδεισο. Δίσκοι σπάνιοι, δίσκοι δύσκολοι που εδώ οι φωστήρες μαγαζάτορες στα πουλούσαν για χρυσό, ενώ εγώ ο πονηρός με 8 ευρώ μαζί με μεταφορικά ήταν στην πόρτα μου. Οι ταχυδρόμοι έμπαιναν μέσα φωνάζοντας, "Πάλι δίσκους έφερα".
Τελοςπάντων , ξαναξέφυγα.
Circle λοιπόν τους λάτρεψα γιατι ήταν τελείως τρελαμένοι οι Φινλανδοί και ενώ πάντα με ιντρίγκαρε το γεγονός οτι δεν ήξερα τι θα ακούσω σε κάθε νέο δίσκο τους, πάντα τους προτιμούσα όταν ψυχεδελιαζόντουσαν ή έκαναν εκείνα τα σκοτεινά kraut-ροκικά λαβυρινθώδη αριστουγήματα. Οταν αποφάσιζαν να παίξουν μέτσαλ και ειδικά τότε που το έκαναν τελείως true-metsal δεν τους προτιμούσα. Οχι δα, πως με χαλούσαν κιολας απλά οταν αποφάσιζαν να το παίξουν Judas Priest τους βαριόμουν.
έκτοτε ποτέ δεν τους άφησα, εχω γεμίσει ένα ράφι με δαύτους και ακόμα μου λείπουν άπειρα δισκάκια τους, στην περίοδο αυτή δε, εχουν δώσει δίσκους να τραβάς τα μαλλιά σου.
Φέτος στην αρχή μόλις άκουσα το Terminal χαλάστηκα λίγο γιατι μου θύμισε (βλακωδώς) το tulikoira του 2005 (ένα απο τα κάποια χέβυ δισκάκια) και δεν ψήθηκα για χεβυ-μετσαλιές. Μετά όμως που του έδωσα την δέουσα προσοχή και τελικά άκουσα άλλη μια νέα δισκάρα απο την πάρτι τους. Με σωστή ισορροπία μεταξύ των μουσικών τους ταυτοτήτων τούτος ο δίσκος μου θύμισε το Raunio του 2001, έναν μνημειώδη δίσκο , ένα δίσκο dessert island περίπτωση. Και όσο περισσότερο τον άκουγα τόσο περισσότερο μου άρεσε. Τυπικός ήχος Circle, με κομματάρες και σωστή συνταγή. Το  Terminal αξίζει το γαμήδι, δεν ειναι δα οτι δεν το έχουμε ξανακούσει, αλλά ειναι ένα διασκεδαστικό -απολαυστικό δισκάκι. Η μπάντα ούτως η αλλως ειναι τεράστια. Να δω πότε θα τους δω σε ένα δικό τους live(τους έχασα στο εδω)να μαζεύω τα σάλια μου με σακουλίτσα απο το πάτωμα.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild 
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years
  9.Mario Batkovic - Mario Batkovic

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

9.Mario Batkovic


9.Mario Batkovic - Mario Batkovic 


Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Με απλά λόγια: Ο Colin Stetson του ακορντεόν. Ή κάπως έτσι τελοςπάντων. Δεν έχει και πολύ σημασία. Σημασία έχει οτι πριν κανα 1-2 χρόνια (δεν θυμάμαι και καλά) μπορούσα να τον δω ζωντανά σε μια εκκλησία και δεν τον είδα.Γιατι; Γιατί έτσι έκρινα. Αλλά και πάλι δεν έχει πολύ σημασία. Ο δίσκος γαμάει. Με έπιασε απο την αρχή και πολύ τον ευχαριστήθηκα. Ειδικά στα ακουστικά , με εκείνα τα σημεία που φορτώνει γεμίζει ο χώρος ακορντεόν. Απίθανος, ταλέντο που θα τονε βρούμε μπροστά μας αρκετές φορές τούδε και στο εξής.


“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination 
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild
10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

10. Rafael Anton Irisarri


10. Rafael Anton Irisarri - The Shameless Years


Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Ωραίος Δίσκος και αυτός ε. Φέτος η ambient/Drone εδωσε πολλούς και καλούς δίσκους. Βέβαια ο Irisarri δεν ειναι νέο αίμα, μας έχει συνηθίσει σε δισκάρες καιρό τώρα. Φέτος με λίγο ψάξιμο, θα βρείς ένα κάρο δίσκους του είδους που ειναι πολύ καλοί. Ταξιδιάρικος, συναισθηματικά φορτισμένος ,ουσιαστικός. Ιδανικό σκηνικό ακρόασης: 1 βαθμό κελσίου, με μπουφάν έξω, πίνεις ελληνικό καφέ πολλά βαρύ, χιονίζει μέσα σε απόλυτη ηρεμία, 9παρά τέταρτο το πρωί και εσύ στα ακουστικά ακούς αυτό το πράμα. Ε άντε γεια μετα. Για μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη τα λέει σαφώς καλύτερα ο αγαπητός εδώ

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun 
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination
11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild

11. Dale Cooper Quartet


11. Dale Cooper Quartet - Astrild Astrild

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Μεγάλη Λατρεία δαύτοι. Και μπορεί ποτέ να μην έχουν ξεπεράσει το προ εξαετίας Metamanoir αλλά παραμένουν μαστόρια της ατμόσφαιρας και της dark Jazz. Στο νέο αυτό δίσκο υπάρχουν κάποια μέρη που τα τραβούν χωρίς λόγο και χωρίς να δίνουν το κατι παραπάνω αλλά υπάρχουν και κάποια άλλα που σε χτυπάνε σαν τούβλο στην κεφάλα. Πρέπει να βρώ το τηλέφωνο του τραγουδιάρη, να τονε πάρω και να του πω του λεβέντη οτι για το καλό της ανθρωπότη πρέπει να τραγουδάει περισσότερο! Ειναι απλά απίθανος. Ακούγεται σαν στοιχειωμένος Crooner του '50 σε μπαρουτοκαπνισμένο υπόγειο τζαζ καταγώγι και μονο για αυτή την αίσθηση για άλλη μια φορά οι Dale Cooper κερδίζουν επάξια την θέση αυτή.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen 
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun
12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

12. Christian Scott


12. Christian Scott - The Emancipation Procrastination

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Ρε τον μπαγάσα κώλο δεν βάζει κάτω. Κυκλοφόρησε μέσα στη χρονιά 3 ολοκληρωμένους δίσκους, μια τριλογία γεμάτη μουσική. Μια τριλογία που στο σύνολο της ειναι παραπάνω απο καλή (ισως το δευτερο Diaspora να μου την έριξε ελάχιστα) με συγκεκριμένη αισθητική και καλλιτεχνικό όραμα. Δεν μιλάμε για ταλέντο, ο Scott εδώ και χρόνια το έχει ξεπεράσει αυτό, είναι κάτι πολύ παραπάνω, ειναι ένας οραματιστής, ενας πιονέρος της jazz που με την αισθητική του και την κοσμοθεωρία του πάει τον ήχο και την σκηνή μπροστά. Φέτος άκουσα λιγοτερο τζαζ και ο λόγος ειναι κυρίως οτι δεν βρήκα κάτι να με εξιτάρει, σαν να τα είχα ξανακούσει όλα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Οι μεν ειναι κοιμίσιδες , οι δε ψυχεδελάδες καταλήγουν να ειναι πουθενάδες και ενώ υπάρχει εκεί έξω μεγάλο ρεύμα και νέα σκηνή πράγματι, φέτος βρήκα αναλογικά λιγότερα που να τα γουστάρω. Τεσπα, δεν εχει πολυ σημασία. Σημασία έχει οτι το τρίτο δισκάκι της τριλογίας (αυτό) ειναι και το καλύτερο για εμένα. Δυστοπική Φουτουριστική jazz απο τον μέγα μάστορα C.Scott. Για αλλη μία φορά απλά απίθανος! Σκέψου να τον πετυχαίναμε λαιβ με full band καπου εεε?Ωρε γλέντια...

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar 
14. Emel Mathlouthi - Ensen
13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun

13. Chelsea Wolfe


13. Chelsea Wolfe - Hiss Spun

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Πριν κυκλοφορήσει το περίμενα πως και πως. Βγήκε, το άκουσα στα πεταχτά, είπα "μιεχ" και το άφησα για μια πιο ψύχραιμη επανάληψη. Μετά το ξανάπιασα είπα "όχι" και το άφησα τελείως. Αργότερα σκεφτόμουν να κάνω μια κίνηση και την έκανα τελικά αλλά ξαναείπα "όχι ρε γαμώτο". Το παράτησα. Έζησα την ζωή μου χωρίς αυτήν με την πεποίθηση οτι ο έρωτας ειχε εξατμιστεί και οτι εγώ προχωρούσα μπροστά. Αυτή ήθελε να μείνει στα παλιά ενώ εγώ ήθελα να δοκιμάσω καινούργια πράματα. Έλα μου όμως που περάσαμε χρόνο μαζί και πάντα την σκεφτόμουνα. Έτσι είπα "ωρέ λες;" και το ξανάπιασα. Και άρχισε να μου αρέσει. Θυμηθήκαμε τα παλιά και η σχέση μας αναζωπυρώθηκε, την είδα και εγώ με άλλο μάτι και προσγειώθηκα στην πραγματικότητα. Μπορεί να μην μπορέσουμε να ξαναζήσουμε τις έντονες στιγμές του παρελθόντος αλλά ακόμα και έτσι, σε αυτή τη μορφή της σχέσης μας τα πράγματα πάνε καλά. Μου καλύπτει τις τρούπες που πρέπει και πορευόμαστε καλά. Που ξέρεις μπορεί πάλι στο μέλλον να τα σπάσουμε ή να ζήσουμε ένα καινούριο τεράστιο πάθος.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa 
15.Nadah El Shazly - Ahwar
14. Emel Mathlouthi - Ensen

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

14. Emel Mathlouthi


14. Emel Mathlouthi - Ensen


Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Παγωμένο Τυνήσιο ΠΟΠ-τριπ-ΧΟΠ-electro. Ρε, τι ωραίος δίσκος ειναι δαύτος. Μελωδικός, πιασάρικος, απλός, βάλσαμο για τα αυτιά. Η παγωμένη electronica με την βοήθεια του Valgeir Sigurðsson δένει απόλυτα με την γλώσσα και της μελωδικές γραμμές της Emel. Μια καλλιτέχνης με κοινωνική συνείδηση και θέση σε πολιτικά θέματα. Γλυκόπικρη στις μελωδίες της και ταλαντούχα. Αυτός ο δίσκος ειναι κολλητικός και ακούγεται μονορούφι ολόκληρος αν βάλεις έστω και ένα κομμάτι.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”:
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse 
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa
15.Nadah El Shazly - Ahwar

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

15.Nadah El Shazly


15.Nadah El Shazly - Ahwar

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Απίθανο φρέσκο ντεμπούτο απο το Κάϊρο και την El Shazly. Με δικά της κομμάτια που έγραψε αυτή με την βοήθεια των Maurice Louca and Sam Shalabi απο τους The Dwarfs of East Agouza, το Ahwar ειναι ένας ιδαίτερος δίσκος. Μπερδευει πολλά μέσα με το γνωστό θράσσος του κάθε πρώτου δίσκου και τα καταφέρνει καλά. Καταφέρνει και είναι μια γέφυρα κουτλούρας ανάμεσα στην ανατολή και την δύση, στροβιλίζεται μέσα απο έναν ψυχεδελικό λαβύρινθο και καταλήγει σε πολυεπίπεδα κομμάτια. Του λείπει η δισκογραφική ωριμότητα και για αυτό εν τέλει είναι που ξεχωρίζει με το αυθεντικό του μουσικό θράσσος. Απίθανος δίσκος απο ένα όνομα που θα το ξανακούσουμε στο μέλλον. Ακούγεται δυνατά και επαναλαμβανόμενα.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living 
17. BNNT - Multiverse
16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

16.Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh


16. Maryam Saleh, Maurice Louca & Tamer Abu Ghazaleh - Lekhfa

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Απίθανη συνεργασία απο το Κάιρο και απο μια σκηνή που βράζει και δίνει αριστουργηματάκια. Και ειναι τόσος ο όγκος της μουσικής που κυκλοφορεί που δεν θα το έπαιρνα πρέφα αν δεν έψαχνα απο περιέργια απλή για το που βρίσκεται δισκογραφικά ο τεράστιος Tamer Abu Ghazaleh που αγαπώ. Σε πιο ποπ κατεύθυνση σε σχέση με τα ξεφυγεμένα που κάνει ο Ghazaleh, τούτος ο δίσκος ειναι ήδη αγαπημένος. Καταφέρνει και βγάζει έναν ποικιλόμορφο μουσικό χαρακτήρα, μέσα απο πολλά επίπεδα ήχων και ένα τελικό αποτέλεσμα που δεν ξοδεύεται με μια και με δύο ακροάσεις. Ένας απίθανος, δουλεμένος κατα βάση "art pop" δίσκος με συγκεκριμένο καλλιτεχνικό όραμα. Πάω να το ξαναβάλω...



“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne 
18. Anwar Sadat -Ersatz Living
17. BNNT - Multiverse

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

17.BNNT


17. BNNT - Multiverse

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Τα είπα για την Πολωνία στο .19 και έρχομαι να επιβεβαιωθώ μόνος μου ξανά, με τους BNNT και την Instant Classic που τους δισκογραφεί. Ημί-αυτοσχεδιαστικό Tribal headbanging για όποιον γουστάρει τέτχοιες καταστάσεις. Ακούγεται στα ριπίτ με ιδιαίτερη ευκολία, ή καλύτερα ακούγεται για πάντα, αιώνια, σε συνεχόμενη λούπα με ιδιαίτερη ευκολία.
Το κύριο κομμάτι με τον Gustafson απογειώνεται με την συνεισφορά του και αν ποτέ βγάλουν και άλλο δίσκο (καθώς πέρασαν 5 χρόνια απο το προηγούμενο) τότε να το σκεφτούν καλά να τονε ξανακαλέσουν τον λεβέντη. Απίθανη επαναλαμβανόμενη άμυαλη μουσική για ξεμπούκωμα παντός τύπου...


“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne
18. Anwar Sadat -Ersatz Living

18. Anwar Sadat


18. Anwar Sadat -Ersatz Living 

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Μπάντα απο το Kentucky με το όνομα Αιγύπτιου Προέδρου, κυκλοφορεί το πρώτο δίσκο της έπειτα απο κάποια EPs, εχει ένα σαγηνευτικά άσχημο εξώφυλλο και ακούγεται τόσο άγουρη όσο οι πράσινες μπανάνες που έχουν στα σουπερ μαρκετ.
Το πέτυχα στην αρχή της χρονιάς και ομολογουμένως αν δεν ειχε αυτό το εξώφυλλο θα το προσπέρναγα. Αλλά με τέτοια εξωφυλλάρα ειναι δυνατόν να το αφήσεις να φύγει χωρίς έστω να του ρίξεις έστω μια αυτιά?Δεν γίνεται...
Με 'πιάσαν κατευθείαν, λίγο punk, λίγο ηλεκτρονικά, λίγο χτύπημα λίγο απ'ολα και ταυτοχρόνως μια γενική ζαμαν φου πεποίθηση για τα πάντα να πλανάται στον αέρα. Ούτε πλασάρεται ως το αυτόφωτο αριστούργημα ούτε καν δίνει 2 σεντς για να κερδίσει κάποιον αλλο τίτλο και αυτός του ο σταρχιδισμός ειναι που το κάνει ακόμα μεγαλύτερο σε αξία και πιο αυθεντικό.
Πιασάρικα, μικρά τραγουδάκια, με μια έμφυτη αλητεία που απαρτίζουν ενα απολαυστικότατο δισκάκι που ακούγεται ξανά και ξανά με την ίδια θέρμη.

“τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”: 
20. Trepaneringsritualen -Kainskult 
19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

19. Królestwo


19. Królestwo - Ćwiczenia repetytywne

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη : Είναι η ιδέα μου οτι η Πολωνία εχει ίσως την πιο δυνατή σκηνή στην παρούσα φάση εντός Ευρώπης?Οχι δεν ειναι! Εχω απόλυτο δίκαιο. Εγώ. Εχω. Ναι.
Κάτι η Instant Classic που δισκογραφεί οτι γουστάρει και τα σπάει, κάτι το underground που το νιώθεις να δονείται , καταλαβαίνεις οτι γίνεται φάσε εκεί πάνω με μουσικές πολύ μόρτικες να ‘ουμ. Δεν θυμάμαι πως έπεσα πάνω στους Królestwo αλλά με κέρδισαν κατευθείαν οι μπαγάσες. Μπάντα που δεν μετρά παραπάνω απο 2 χρόνια ζωής και που μπορεί αυτό να ακούγεται σε διάφορες στιγμές αλλά ταυτόχρονα αυτό το άγουρο του χαρακτήρα τους ειναι που ιντριγκάρει κιολας. Ακούγεται κυρίως στα ακουστικά, πολλές φορές απανωτές και ρέει...και ρέει...και ρέει... 
Και μόλις είδα οτι οι σατανάδες έβγαλαν και άλλο δίσκο προ ημερών, στο ίδιο μοτίβο. Στο description λένε οτι ακροβατούν ανάμεσα σε post /math /noise και πχοιος ειμαι εγώ να αμφισβητήσω την bandcamp-ική αυθεντία που έγραψε την περιγραφη ε?


τζάμπα καίει η λάμπα, τζάμπα σε θυμάμαι”:

20.Trepaneringsritualen -Kainskult

20.Trepaneringsritualen


20.Trepaneringsritualen -Kainskult 

Τι ειν'τούτο ρε λεβέντη: Μπρρρ..Μαυρίλα.
Κλείνεις τα φώτα, τονε βάζεις το δίσκο να παίζει και παθαίνεις ένα κάτι, ένα μινι χαρτ-ατάκ. "Πήγαινε σε ένα cabin in the woods, στο Willamette National Forest του Oregon. Διανυκτέρευσε εκεί ακούγοντας τη νύχτα αυτό το δίσκο στη διαπασών και εμείς θα έρθουμε το πρωί να σου δώσουμε 5.000 ευρώ και ζεστό καφέ με Twinkies. Θα το κάνεις?". "Να πάτε να πνιγείτε" θα απαντούσα και θα έφευγα τρέχοντας χωρίς να κοιτάξω πίσω.
Μου αρέσει που ο Σουηδός στο νέο του δίσκο τηνε βλέπει λίγο πιο ΠΟΠ (με πολλά εισαγωγικά, πολλά ομως ε) . Death Industrial τραγουδάκια για να σου ξεσκίσουν οτι έχεις και δεν έχεις. Δες την περφόρμανς απο το boiler room να κάνεις τσίσα απο το φόβο σου. Ένας ιδιαιτέρος δίσκος που ξεκινάει την φετινή λίστα. Ακούγεται οπως όλα, δυνατά και συνοδεύεται οπως όλα, με ουίσκι.

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

let the game begin...





Φτάσαμε ξανά εδώ, σε αυτή την όμορφη φάση που λέγεται blogovision και πολύ την κάνω κέφι τη διαδικασία. Για άλλη μια χρονιά άκουσα πολύ μουσική. Αυτό κάνω , αυτό είμαι, όχι τώρα και όχι λόγω blogovision αλλά από παλιά. Φέτος με δυσκόλεψε λίγο παραπάνω η αξιολογική σειρά γιατί πολύ απλά υπήρχαν ένα κάρο δίσκοι που ήταν όλοι ίσοι μεταξύ τους. Ίσοι, όσον αφορά το αποτύπωμα που άφησαν πάνω μου. Και ενώ μπορεί να είχα ψιλοάνετα τους 2-3 πρώτους από εκεί και πέρα επικρατούσε το χάος. Τεσπά σημασία έχει ότι εκεί έξω υπάρχει ένα κάρο μουσική αξιόλογη για τον καθένα μας, διαφορετική και μοναδική. Απλώνεις χέρι, πιάνεις, ασχολείσαι ανταμείβεσαι. Και πριν ξεκινήσουμε με την 20άδα , πάρε καμιά 40άρα δίσκους που παραείναι καλοί για να μην αναφερθούν έστω και λίγο. Χωρίς concept όπως πάντα, χωρίς δεύτερη ματιά όπως πάντα , με κείμενα έτσι όπως τα νιώθω την δεδομένη στιγμή.. let the game begin.
(Στην φωτογραφία απεικονίζονται γιγάντιες σεκοιες που τις βλέπεις και μένεις μαλάκας. Εκεί, στο πάνω μέρος της California , στην λεγόμενη Avenue of Giants. Γιατί έτσι.)

Tony AllenThe source : Ωραίος καθαρός ήχος από τον παλαίμαχο του είδους.
HellHell : συντοπίτης και γειτόνια μαζί με τον Mizmor(περσινός κόλαφος) . one man band και οι δυο , από το Oregon. Εδώ ο μόρτης βγάζει από τους πιο μαύρους σάπιους dooooooom ήχους των τελευταίων χρόνων. Μια πραγματική κόλαση στα ηχεία για ψυχάκια.
Wiegedood - De doden hebben het goed II: δισκάρα σωστή. Straight forward black metal που τα σπάει όλα. All star group που κάνει σωστή σκληρή μουσική.
Jamie Branchfly or die: πολύ ωραία χροιά, με πολύ όμορφες ιδέες και musicianship.Ένας όμορφος τρομπετίστικος δίσκος από ένα νέο ταλεντάκι με μπρίο και όρεξη. Αναμένω κι άλλα στο μέλλον.
Pharmakon - contact : τυπικά ωραία η δικιά μας, απλά συγκρινόμενο με τα προηγούμενα είναι υποδεέστερο και μάλλον ξαναειπωμένο.                                                                                               
Saal Hardali - Saal Hardali: πολύ ενδιαφέρον άκουσμα , αν είχε βάλει λίγο καλύτερα σε σειρά τις ιδέες του θα ήταν πολύ ψηλότερα στην λίστα. Αφήνει όμως μια πολύ καλή βάση για το μέλλον.
Kiko Dinuccicortes curtos: αχταρμάς.ένας δελεαστικός αχταρμάς που μπερδεύει τα πάντα αλλά το κάνει με καλλιτεχνικό θράσος και αρχίδια και για αυτό είναι καλός δίσκος.
Otto A Totlandthe lost: τυπικός.καθόλου άσχημος απλά το ελάχιστα πιο ανάλαφρο του ύφος σε σχέση με το ντεμπούτο του το κράτησε σε αυτές τις θέσεις.Ισως στο βινύλιο μόλις το παραλάβω να ακουστεί διαφορετικά.
Converge – the dusk in us: είναι καλοί οι καργιόληδες. Τόσα χρόνια να ‘ουμε στο κουρμπέτι και βγάζουν ακόμα πολύ καλούς δίσκους. Μπορεί να έχω αλλάξει κι εγω και αυτοί αλλά ακόμα και στην φάση τους να μην είμαι απόλυτα, κάτι θα βρούν να μου πουν σε κάθε νέο δίσκο τους.
Gas-narkopop: ιδιαίτερος, πολύ όμορφος αν είχε μια πιο μετριασμένη και ισορροπημένη διάρκεια θα ήταν ακόμα καλύτερος γιατί από ένα σημείο και μετά απλά επαναλαμβάνεται και κουράζει.
John Maus - Screen Memories: ωραίος ο μάγκας. Δεν κάνει και τπτ καινούριο σε σχέση με το παραλθόν του αλλά το κάνει ωραία. ακούγεται ωραία σε δρόμο επειδή το λέω εγώ.
Full Of Hell - Trumpeting Ecstasy: οχετός οι μάγκες. Με εξωφυλλάρα και κομμάτια για να σπάσεις το γραφείο με. Λιιιιιγο πιο ουσιαστικοί να’τανε θα μιλάγαμε για δισκάρα.
Tzusing - npnv: οκ, καλή προσπάθεια, αλλά περισσότερη ποικιλία στο mood θα βοηθούσε παραπάνω να μπω κι εγω μέσα στο τριπάκι του.
Melanie De Biasio - Lilies: αγαπημένη. Ζορίστηκα αλλά τελικά την έβγαλα έξω από την εικοσάδα.
Sote- Sacred Horror In Design: ωραίος δίσκος και ιδιαίτερος. Απλά παθαίνει ότι και πολλοί άλλοι του σιναφιού του. Έχει την μαγιά, έχει την διάθεση αλλά σε τελική ανάλυση και εκτέλεση χάνει αρκετούς πόντους καθώς δεν κάνει deliver ακριβώς σε κάποιο στόχο. Όπως και να έχει είναι ένα πολύ ενδιαφέρον άκουσμα
Leprous - malina: παρόλο που γίνανε ποπ, έχουν μέσα τραγουδάρες και μουσικάρες.οποτε γιατί να γκρινιάζουμε ντα για τα ομορφόπαιδα?
Angles 9- Disappeared Behind the Sun: το προηγούμενο μου άρεσε περισσότερο. Παρόμοιος ήχος και εδώ. Big band πνευστών με μπόλικη ψυχεδέλεια και στριγκλιές.
Colin Stetson- All This I Do For Glory: ωραίος. σκοτεινός με έναν υποχθόνιο τρόπο. μπορεί να μην έπιασε κορυφή αλλά όπως και να το κάνουμε είναι μεγάλος δίσκος από έναν μεγάλο καλλιτέχνη.
Kelly Lee Owenskelly lee owens: κλαμπίδη συναισθηματικά φορτισμένο και πιο έξυπνο από τις βαρετές μπιτάτες παπάρες. Το πάμε? Ναι το πάμε!
Ex Eyeex eye: αχταρμάς με κράχτες μουσικούς που καταπίνουν ναρκωτικά και ψυχεδελιάζονται. Έχει τις στιγμές του μέσα που σε απογειώνει.και αυτός έχασε 20άδα για λίγο.
Oxbowthin black duke: παλαίμαχοι αγαπημένοι στην κοσμάρα τους και στις αρχιδάρες τους συνεχίζουν να ωριμάζουν και να γαμάνε όπως πάντα πολύ. Για ιδιαίτερα γούστα.
Saagara - 2: ειμαι sucker για Zimpel. Πέρα όμως από αυτό και εδώ άλλη μια φορά τα σπάει. Ethnic electronic ευκολο τζαζ για το ποπολο που με λίγη τύχη remix-άρετε και παίζετε και σε κλάμπιδι άμα λάχει να ‘ούμ. απίθανος
The Necks - unfold: στρυφνός και μπαρουτοκαπνισμένος αλλά τελικά δεν κατάφερε να ανέβει σε καλύτερες θέσεις.
Arca - arca: Άνετα θα πήγαινε 20άδα. Ο καλύτερος του μέχρι τώρα. Από τους μουσικούς που πάνε τα πράγματα μπροστά εκεί έξω και αξίζει ακόμα και το τελευταίο καλό λόγο που λέγεται για πάρτι του.
Zola Jesus - okovi: δεν είχα ασχοληθεί και ποτέ παρά πολύ αλλά εδώ η κυρία την βλέπει λίγο πιο γκοθού και εμένα μου ακούγεται μια χαρά και μου αρέσει η κοπελίά. ΠΟΠ electro goth για στιγμές χαλάρωσης.
Wolf Eyes - undertow: ισορροπημένοι και ελεγχόμενοι σε σχέση με το παρελθόν , τούτος ο δίσκος είναι πολύ καλός.
Agusa - agusa: prog για το λαό. Πιασάρικο, βρωμάει 70s , εύκολο και ωραίο από μια μουσική που γουστάρει πολύ ο έλληνας.
Eabs - Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda): μοντέρνα τζαζ για εκείνους που δεν ακούν τζαζ. Προσεγμένο, με όμορφες στιγμές, θέτει βάσεις για το μέλλον.
Oiseaux Tempete- AL  - AN: όχι το καλύτερο τους αλλά και πάλι είναι ένας καλός δίσκος. συνεχίζουν την μοναχική πορεία τους σε ποιοτικές δουλειές και δυστυχώς δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους.
Big Blood- the daughters union: πως το καταφέρνουν αυτοί και βγάζουν ένα κάρο δίσκους και είναι όλοι τους καλοί μου λες? Το βάζεις με την πεποίθηση ότι θα ακούσεις άλλη μια φορά τα ίδια και αυτοί κάθε φορά σε εκπλήσσουν ευχάριστα. απίθανη μπάντα που τραβάει και αυτή την δική της μοναχική πορεία για τους λίγους εκλεκτούς .
Pigsx7 – feed the rats: ελα, εδώ, το θέλαμε καλύτερο. Έχει όλα τα φόντα αλλά τελικά δεν καταφέρνει να ξεχωρίζει. Το επόμενο θα είναι ακόμα καλύτερο να το δεις…
Onom Agemo and The Disco Jumpers - Liquid Love: uptempo party music για ιντελεκτουέλ πάρτι με ψαγμένους τύπους. Ο δίσκος γαμει, γκρουβάρει ανέλεητα και ενδείκνυται για πολλές ακροάσεις. Ούτε αυτούς τους ξέρει η μάνα τους δυστυχώς.
Wuja Bin Bin- The best planet ever : αχχχ. Αυτός ο δίσκος. θα μπορούσε να είναι ο δίσκος της χρονιάς από τα λίγα δείγματα που έχω ακούσει, αλλά επειδή δεν μπόρεσα να τον βρω πουθενά!!! Τελικά έμεινε εκεί. Αυτοί οι Γιάπωνες δεν μπορούν να βάλουν ένα γαμημένο λινκ να ακούσει ο κοσμάκης την μουσικάρα τους? δλδ έλεος που ζούμε? τι ζούμε? να μην μπορείς να βρεις την μουσική που θες να ακούσεις. Εκεί φτάσαμε.
Casual Nun- psychometric testing by: στονεροψυχεδέλεια ελαφρώς obscureκαι ωραία. Όχι όμως και να τρελαθείς κιολας ντα..
Gnoomes - Tschak:πειραματική ποπ του μέλλοντος. έτσι μου ακούγεται. Και ενώ έχει μέσα κάτι τεράστιες στιγμές έχει δα και πολλές άνισες που το κρατάνε εδώ που είναι.
Vargdod- Brutal Disciplin: δισκάρα και δαύτη που τελικά δεν χώρεσε στα 20. Παγωμένη τέκνο για κορο ή ποτάκι.
Phase Fatale -Redeemer: δισκάρα και δαύτη που τελικά δεν χώρεσε στα 20. Παγωμένη τέκνο για κορο ή ποτάκι ή ναρκωτικούλια.
Group Doueh & Cheveu - Dakhla Sahara Session: απίθανος δίσκος. Τον άκουσα πολύ το καλοκαίρι που τρέχανε τα ζουμνιά οι ιδρώτες από παντού. δυνατά και στα ριπίτ. Ροκ της ερήμου.
Big Brave Ardor:  Στο τσακ έχασε και αυτό την 20άδα.Πολύ καλός δίσκος, ναι μεν ίδιος με το Au de la το προηγούμενο τους αλλά και πάλι πολύ σωστή συνταγή έχουν βρει οι μάγκες.