Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

The Best So Far (so What?)!



Είπα να κόψω τον λήθαργο του blog και να μην περιμένω μέχρι την επόμενη #blogovision για να γράψω κάτι.Το είχα πει(στον εαυτό μου) να το κάνω και νωρίτερα αλλά τελικά βαρέθηκα με το που τελείωσα την πρόταση(στην φαντασία μου).
Τώρα το ξανά επιχειρώ.
Άλλωστε δικό μου είναι (το blog) ότι θέλω κάνω.
Προβλεπέ και με τελείως μπανάλ τρόπο, θα δείξω εικόνες από τους πιο αξιοπρόσεκτους για μένα δίσκους, της (ως τώρα) χρονιάς.Ψυχαναγκασμοί δηλαδή, σε δουλειά να βρισκόμαστε…
Θα το έκανα σε longform(που είναι το μέλλον του “blogging”!?!) με κινούμενες εικόνες, βίντεο να δαχτυλογραφώ σε ιλιγγιώδη ταχύτητα χωρίς κόπο και παρουσίαση αποκλειστικού βίντεο ηχογράφησης του “Πατέρα” των Manowar (στα ελληνικά ντε..) αλλά ο προγραμματιστής του blog(αμε τι..) πήγε διακοπές σε ένα νησί να παίζει ολη την ημέρα ξεπάπαρος τέννις στην παραλία. 
Για αυτό θα αρκεστώ σε ολντ σκουλ καταστάσεις, με απλές εικόνες και 2 κακ(-λ-)οήθειες από κάτω. Ότι μου κατέβει στο μυαλό..
Δεν ξέρω πόσα από αυτά θα σωθούν μέχρι την τελική κρίση, ίδωμεν(και ακούσομεν) μέχρι τότε…
Σημασία έχει(έχει?) ότι τούτοι είναι οι δίσκοι που έχω ξεχωρίσει ως τώρα. Αλλοι αξίζουν λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Μπορεί να φαίνονται πολλοί, αλλά όπως ξανα είπα , δικό μου είναι , ότι θέλω κάνω…

 Vattnet Viskar - Settler : Βρωμνιάρηδες που καταφέρνουν και ακούγονται νευριασμένοι.

  Verneri Pohjola - Bullhorn: Ο Τσασ δίσκος της χρονιάς(ως τώρα ντε..)
 Vessels - Dilate :Λένε οτι είναι η μίξη των Kiasmos/J.Hopkins..Μέχρι τώρα πάντως είναι απλως ΟΚ
 Viet cong - Viet Cong :Ωραιοτατο δισκάκι

 Vola  - Inmazes :Τι απίθανη έκπληξη! Σαν λίγο πιο αγριεμένους Riverside! Ετσι όπως πρέπει να ακούγεται το Prog-Metal(λέμε τώρα)
 Tigran Hamasyan - Mockroot :Δισκαρος!Αγάπη για το κοντοπούτανο. Το έχω λιώσει.

 Vijay Iyer Trio - Break Stuff :προβλεπέ αλλά καλοφτιαγμένη τσασ απο το μάστορα!
 Sufjan Stevens -Carrie & Lowell  :Ω! Θεοί του Ολύμπου, τι ευαίσθητο μικρό αριστουργηματάκι!Συγκινητικός όσο δεν πάει!
 Susanne Sundfor - Ten Love Songs :Ολες εσείς με το πλαστικό κώλο(άκουσον-άκουσον) που νομίζετε οτι παίζετε POP , ακούστε εδώ το καλύτερο POP δίσκο των τελευταίων χρόνων και σκάστε.
 Sylosis - Dormant Heart :OK, επιτέλους ενας μέτσαλ δίσκος που αξίζει να ασχοληθείς.Γεροδεμένος και δυνατός.
 Snarky Puppy & Metropole Orkest - Sylva :Τι ορχήστρες και παπάρες ρεεε..παίχτε μουσικοί όπως εσείς ξέρετε...
 Terakaft - Alone :Δώσε μου Αφρική και πάρε μου τα πάντα! Συμπαθητικός αλλά θέλω κι άλλοοο
 Raketkanon - RKTKN#2 :Αλλος ένας σκληρός δίσκος που αξίζει να λέγεται σκληρός
 Royal Thunder - Crooked Doors :Απίθανοι! Πιο χαλαροί απο πριν αλλά περισσότερο σωστοί και με καλύτερα κομμάτια.
 Rudresh Mahanthappa - Bird Calls :Καλός μεν, μετά απο λίγο όμως σε κουράζει.Θέλει με δόσεις.
Samaris -  Silkidrangar Sessions: Ιτσ α βερι ναις ιντιντ!Σαν την ξαδέρφη της Bjork πιο ηλεκτρονικη
 Squarepusher-  Damogen Furies : Μπορεί βρε αγόρι μου να παίζεις τόσα χρόνια τα ίδια αλλά είσαι μάστορας, μερακλής και ξέρεις να φτιάχνεις γαμημένα κομμάτια. Στο beach party που θα κάνω, με αυτό θα αρχίσω το σετ μου! Κατεδάφιση!
LabField-  Bucket Of Songs :Περίεργο φρούτο, ακόαμ προσπαθώ να το χωνέψω..αφτερ ολ είναι Hubro!
 Leprous-  The Congregation : Γιατί βρε αγόρια? Γιατί δεν δώσατε άλλη μια δισκάρα?Γιατί έχετε εγκλωβιστεί σε αυτή την μουσική φόρμα?Γιατί? Παρόλα αυτά ,εγώ σας αγαπάω, ακόμα κι έτσι. Και το δίσκο σας. Αλλά θέλω σε 2 χρόνια καινούριο ντάψει?
 Minsk-  The crash & the Draw :Μπαντάρα -παλιά αγάπη που επέστρεψε. Πολύ layer πολύ χαμός αλλά είναι αν μη τι άλλο ένας αξιοπρόσεκτος δίσκος.
 Napalm Death-  Apex Predator : ε τι? Είναι 45άρηδες και *αρφοκωλιάζουν δύο 20άρηδες..Τι άλλο θέλεις?
 Oiseaux-Tempête -  Utopiya? :ωραία εκπληξούλα! Ατμοσφαιρικοί και μαύροι με έναν συμπαγή(παραδόξως) δίσκο!
 Pinkshinyultrablast -  Everything Else Matters : καλό shoegaze-οειδές.Τους ήθελα λίγο πιο γκαζάτους αλλά κι έτσι καλοί είναι
 Prurient -  Frozen Niagara Falls : Κοίτα να δείς που ο Prurient έκανε ένα απο τους μεταλ δίσκους της χρονιάς.Στο περίπου. Αλλά που να ψάχνουν οι μεταλλάδες...
  Pyramids-  A Northern Meadow : Πάντα ενδιαφέρουσα Μπάντα. Και εδώ στο νέο δίσκο. Αμερικάνικος ήχος στα καλά του.
  Quintet Silsila- Desert Tu Thar: Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο απο Ανατολίτικη μουσική. Ειδικά όταν αυτή είναι τσασ-ντεζερτ!!
  Rishloo-  Living as Ghosts With Buildings as Teeth: Δεν είναι φετινός αλλά τον έχασα περυσι.Επίσης βγήκε σχεδόν στο τέλος του '14. Και γαμώτο είναι Δισκάρα μεγάλη.Ορίστε ρε λάκηδες Tool, σας γουστάρουν τόσο πολύ που τελικά κάνουν καλύτερη μουσική.
  Elina Duni Quartet -  Dallendyshe:Ομορφη αέρινη τσασ-οειδής καταστασούλα με φωνητικά όμορφα. Αλλά δυστυχώς επαναλαμβάνεται τόσο ώστε να κόβει απο την αρχική ευχαρίστηση
  Anouar Brahen-  Souvenance:Και αυτός Περυσι κυκλοφόρησε αλλά εγώ κοιμόμουν με τα παπούτσια! Τι ΔΙΣΚΑΡΟσ Ω Θεοί! Χορταστικός Διπλός πολεμοφόδιο για το φετινό καλοκαίρι.Ακόμα και το εξώφυλλο γαμάει!
  Atomic-  Lucidity:Γνωστοί βρωμνιάρηδες Free-τσασ-ίστες με χρόνια στο κουρμπέτι και παραμένουν σχεδόν άγνωστοι.κρίμα , είναι μπάντα που αξίζει. Το ίδιο και ο δίσκος.
  Benjamin Clementine-  At least for now:Ωραιότατος ο τυπάκος που δυστυχώς λόγω του ατελείωτου airplay που κέρδισε(!!!) ,εγινε λίγο καραμέλας και έχασε σε ευχαρίστηση. Παραμένει όμως καλός!
  Big Blood-  Double Days I/II:Οι μάγκουες ΄χεζουν δίσκους κάθε χρόνο...αυτή την φορά έβγαλαν και ένα φανταστικό δίδυμο free folk ψυχεδέλειας.
  Bjork- Vulnicura :Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι αλλά εμένα μου αρέσει πολυ!Πολύ πόνος βρε μικρή μου 50άρα!!
 Blanck Mass-  Dumb Flesh: Είχε τα φόντα να γίνει ακόμα πιο δίσκαρος αλλά κάπου χωλένει. Τα αξίζει τα λεφτά του όμως.Και τι εξώφυλλο ε?Και τπτ να μην ήξερα και να το έβλεπα στα ράφια θα το έπαιρνα ακομα και ας έπαιζαν brit-pop
  Boss De Nage-  All fours:Ορίστε μας, άλλος ένας μετσαλ δίσκος που αξίζει. Θυμωμένος πάντα έ..
  Circle-  Pharaoh Overlord:Αιώνια Αγάπη για τους τρελιάρηδες Circle. Αν εξαιρέσω τα μετσαλ δισκάκια τους όλα τα άλλα τα προσκυνώ! Εδώ είναι ένα απο αυτά!
  Alessandro Cortini-  Forse 3:Δεν είναι σαν τον προηγούμενο αλλά είναι αρκούντως καλός!
  Disappears-  Irreal :Αλλη μία έκπληξη! grower και στιβαρός. μου αρέσει.
  Ryley Walker- Primrose Green:υπο άλλες συνθήκες θα έβριζα αλλά μου θυμίζει πολύ graham nash /jetthro tull σε κάποιες φάσεις και παραδίνομαι. φάση έχει.
DorthiaCottrell- DorthiaCottrell: άλλη μία έκπληξη. In gloomy women we trust!!
 Elder- Lore:Οριστε ρε λάκηδες ένας δίσκος stone/desert/περίπου/ που γαμάει! Με τραγούδια μπόμπα! οχι σας και τις ίδιες μαλακίες που μας πασάρετε..
 Father Murphy- Croce: Πολύ ενδιαφέρον ομολογώ!Λαικ!
 Finland- Rainy Omen:Μωρέ αν δεν ήταν HUbro θα σου έλεγα εγώ..με έπιασε και σε στιγμή χαλάρωσης...ΟΚ.φάση έχει..τπτ παραπάνω..
 Free Nelson Mandoomjazz- Awakening Of A Capital:Μόνο και μόνο για το όνομα, ρισπέκτ. Doom/Jazz αυτό ακριβώς!
 Ghost Bath-Moonlover: Ανίερο μαύρο μέταλ για χιπστερσ.ωραίο είναι.Παίζουν ένα κάρο δίσκοι πλέον απο δαύτους..αυτός εμένα με άρεσε!
 Gilad Atzmon & The Orient House Ensemble- The whistle Blower:Σταθερή και διαχρονική αξία με έναν σφιχτοδεμένο δίσκο!
 Godspeed You!black emperor- Asunder sweet & other distress: Μου έσπασαν τις μπάλες με τα ανούσια filler drones και με νευρίασαν αλλά στα 2 κομμάτια υπάρχουν κάποιες στιγμές που ακούγονται γαμημένα δυνατά, επειδή τα σπάνε!
Holly Herndon - Platform: glitch με φωνές. λυπάμαι τον τυπά που edit-αρε/mix-αρε τούτο το πράμα. Αλλά χαίρομαι που το έκανε γιατί ο δίσκος γαμάει!
 Hey Colossus-In Black & gold:ωραιότατος δίσκος. Τον περίμενα πολύ πιο μέτριο αλλά κέρδισε αρκετές ακροάσεις!
Gnod -Infinity Machines :προβλεπόμενοι που δεν σταματούν να κάνουν μουσική. σε τούτο την κάνουν και καλα!
 Jaga Jazzist-Starfire:αγάπες επιστρέψατε!επιτέλους! τι και αν είναι λίγο παραπάνω φορτωμένος...τούτος ο δίσκος θερίζει και τα σπάει!
 Kamashi Washington-The Epic: 3ωρη υπερταλαντούχα έκπληξη που έκανε ακόμα και τους φελώρους να ακούσουν τσασ!οχι αδίκως αφού γαμάει!Επικός δίσκος απο όλες τις απόψεις.



2 σχόλια:

  1. Λίγα αυτά που ξέρω. Λιγότερα αυτά που άκουσα και μου άρεσαν. Έδωσα σε όλα μια αυτιά (από δευτερόλεπτα μέχρι ολόκληρο κομμάτι) και έχω να πω τα εξής:
    Καταρχάς αυτά που είχα ακούσει ήδη:

    Rishloo και Benjamin Clementine τα έχω πάρα πολύ ψηλά.
    Leprous μου άρεσε πολύ αλλά δεν είναι σαν το Coal που ήταν δίσκος. Είναι τραγούδια.
    Tigran Hamasyan επίσης μου άρεσε. Μόνο το Kars 1 να είχε, θα έφτανε για να ανέβει θέσεις στη λίστα μου όπως και το Ten Love Songs ανεβαίνει πολλές θέσεις λόγω του Memorial.

    Bjork δεν τρελαίνομαι. Προτιμώ Biophilia.
    Elder δεν μου άρεσε. Εντάξει και εδώ δεν ανήκω στο κοινό που απευθύνονται αλλά αν ήταν όλη η μουσική τους σαν το III ή τα τελευταία λεπτά του ομώνυμου από το προηγούμενο, σίγουρα θα ακολουθούσα.
    Big Blood τα είχα ακούσει χωρίς να τους ξέρω. Ενδιαφέροντα ήταν αλλά πρέπει να άκουγα πολλά εκείνο τον καιρό γι' αυτό και τα έσβησα.
    Το Carrie and Lowell (και το νέο Father John Misty σε μικρότερο βαθμό) λόγω της τεράστιας αποδοχής που έχουν μου βγάζουν από μέσα μου έναν κακό εαυτό που δεν καταλαβαίνει γιατί αξίζουν αυτούς του διθυράμβους μουσικά. Οκ ωραίοι οι στίχοι, σχεδόν δάκρυσα στο I Love You Honeybear, αλλά συνθετικά είναι μονότονα και ανέμπνευστα. Ειδικά το Carrie and Lowell. Μοναδικό τραγούδι που έχει μια μελωδικότητα είναι το John My Beloved. Για μένα ο ιδανικός Sufjan ήχος, είναι αυτός του All Delighted People.
    Το Souvenance είναι πολύ μεγάλο και ακόμα δεν το έχω χωνέψει. Το January ξεχώρισε πάντως.
    GY!BE βαρέθηκα να μπω στη διαδικασία να ακούσω με όλα αυτά τα filler drones που λες και με τις ανακυκλώσεις τραγουδιών.

    Τώρα από τα υπόλοιπα από το ελάχιστο που άκουσα. Έβαλα στην άκρη για να τσεκάρω καλύτερα τα:
    Free Nelson Mandoomjazz, Dorthia Cottrell, Quintet Silsila και Elina Duni Quartet. Στο τελευταίο πάντως άκουσα ένα πεντάλεπτο τραγούδι και νόμιζα πως το ακούω μια ώρα.

    και τώρα η πιο σημαντική ερώτηση. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η MATANA;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Που είναι Η Matana Οεο?
    Η αλήθεια είναι ότι μια που το άκουσα, μια που το ξέχασα!
    θα δώσω λίγο ακόμα μπόνο μπας και με καταφέρει...
    Καταλαβαίνω τι λες για FJohn και SStevens αλλά ο δεύτερος ειδικά είναι ισοπεδωτικός σε σημεία, παρόλο που ισχύει οτι είναι ίδιος απο την αρχή μέχρι το τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή